Het is weer vrijdag avond. Ik voel mij helaas niet heel erg goed. De dag ervoor heb ik ook niet gereden, ik was zo ziek. Niet gewerkt, geleefd op 2 sultana’s. Niet heel vast op mijn benen.

Maar we voelen ons beter, dus we gaan er tegen aan. Gelukkig zit ik op een makkelijk paard. Lieve Mulan. Dit paard is echt het liefste paard wat ik ken. Helaas had hij heel veel pijn aan zijn rug. Als je hem poetste werd hij boos. Omdat het pijn deed. Nu is hij heel gevoelig als je hem aanraakt bij zijn rug. Maar zodra je erop zit, gaat het goed.

Ik heb dus geen dressuur gereden voordat ik ga springen. Ik merk dat ik dan altijd minder zeker ben. Eigenlijk moet ik ook 2 keer in de week springen. Met die ene keer zit er teveel tijd tussen en ben ik al mijn vertrouwen kwijt. Dus eigenlijk moet ik een eigen paard. Goede reden!

We beginnen. Bij het losrijden krijg ik tips over mij armen. Die moet ik stiller houden. Ik dacht altijd dat je een beetje mee moest gaan met het hoofd van het paard. Maar goed. Dan houden we ze stiller. Benen ook stiller en hakken uit! Goed, goed. Dat moet ik ook echt doen. Op naar het losspringen.

Een oxer, moeten we dit nu in het losspringen doen?

Stijltje vanuit de rechter wending. Korte bocht, maar dan kunnen we niet te veel nadenken en twijfelen. Die korte bocht is dus wel goed. Eerste sprong, beetje meer vaart en naar boven kijken. Tweede en derde sprong gingen goed!

Tweede losspring sprong (?). Een oxer. Pfff, moeten we dit nu in het losspringen doen? Daar gaat mijn zelfvertrouwen. Ik vond hem ook best hoog staan. Daar gaan we; We rijden hem aan, maar 2 galops sprongen voor de sprong denk ik; Shit, ik zie niks. Dan maar tegen houden en kut erover heen. Natuurlijk krijg ik gelijk commentaar (lees tips). Nog een keer proberen. Deze ging iets beter, maar we kwamen niet echt met een goede flow naar de sprong en vielen weer stil. “Niet tegenhouden in het aanrijden! Als je van de hoefslag komt even terugzetten. Om te laten zien dat er iets aankomt en dan ernaar toe!”
Oké daar kunnen we iets mee. Denk ik..

2 sprongen later gaan we er eindelijk overheen met een goede flow, afstand en zicht van mij. He he. Tijd voor het parcours. We beginnen weer met de oxer, rechter wending, stijltje, 6 galopsprongen naar de volgende stijl sprong, linker wending en over het muurtje.

Alles gaat een gaatje hoger. Oh god!

De oxer ging natuurlijk weer niet goed. Dus die maar nog een keer doen. We zitten in de goede galop en kunnen door. Deze afstand zie ik! Top. Hoeveel galopsprongen moest ik ook al weer? We gokken maar iets. Op 2 galopsprongen van de hindernis denk ik weer; kut, ik zie niks. Weer tegen houden en er kut overheen. Volgens mij maakte ik er nu 7? Links af. Nu beetje gast over het muurtje. Dit ging goed! Ik zag de afstand wel!

Volgende rondje gaat alles een gaatje hoger. Oh god! Nu moeten we wel gassen, anders komen we helemaal niet over de hindernissen heen. staat het niet een beetje te hoog?
Op naar de oxer! Even terug zetten en dan ernaar toe. We gaan eroverheen! Met flow! En afstand! En een beetje vertrouwen aan mijn kant!
In de goede galop en kijken naar de volgende sprong. En we komen weer goed uit! Weer vraag ik mij af; hoeveel galopsprongen was het? Ach ja, we komen uit op 7. Wel weer terug. Maar ik zag niks… Linksaf en nu op naar de muur. Deze zie ik ook en gaan er met een goede flow naar toe.

Ik snap wat hij bedoelt, ik baal er zelf ook van

Na de les toch maar even met de instructeur gepraat. Ik denk dat ik mijn afstanden zie, maar 2 sprongen voor de hindernis, zie ik het toch niet en dan begin ik te twijfelen. Mijn instructeur zegt dat ik met meer pit moet rijden. Mijn galopsprong moet krachtiger. Dan komt de sprong ook beter naar mij toe en ga ik het beter zien. Mijn houding is goed, maar het mag iets pittiger.

Mijn instructeur baalt ervan dat het mij elke keer als bergen gaan. Dan gaat het goed, dan weer slechter, dan weer beter en dan weer slechter. Omdat hij weet dat ik het wel kan. Maar het zonde is, om weer van voor af aan te beginnen. Ik snap wat hij bedoelt, en ik baal er zelf ook van. Dat 1 keer in de week springen, is voor mij echt te weinig. Er zit teveel tijd tussen. Eigenlijk zou ik op dinsdag ook moeten springen. Dus toch maar dat eigen paard!

Dat paard dat komt er wel, tot die tijd moet ik dus met iets meer pit rijden. Ook in mijn dressuur les. Ik heb wel weer iets waarmee ik aan de slag kan!